چقدر خوب است که بنشینی پای لحظات آرام زندگیت، پای خوش صحبتی های دوستانه و هوای پاییزی، پای وبلاگ همیشگیت و نگاره های زیبایی که از موهایشان پاییز می ریزد. ها، دلم هوس هوسهایش را کرده، یاد فکرهای لبخند آورش. دلم خوشحال و خوش زندگیست، دلم شکر میکند که پاییز آمد...

انقدر که همه چیز خوب است، می شود لبخندها را دید، خدا هست، خدا مثل همیشه هست. آسمانها هستند، رنگها زنده اند و من همان حسم. انقدر که اینجا آرام است، میشود مژه ها در هم فرو روند، بچه ها بازی کنند، زمین خدا تکیه گاه شود، دستی نوازشت کند و تو گرم شوی.... .

زیبایی خدای ما را شکر. لطافت عوض کردن فصلها و ماه ها و ساعت و دقایقش‌ را شکر. آه، بوی یارم را شکر، نفس کشیدنمان را شکر....